Techniki budowania zasobów i skutecznej komunikacji w zawodach pomocowych. Podejście multidyscyplinarne.

Po ukończeniu studiów podyplomowych z zakresu Technik psychoterapeutycznych w zawodach pomocowych – Podejście integracyjne absolwenci będą posiadać umiejętności w zakresie:

• Wstępnej identyfikacji i różnicowania objawów – umiejętność rozpoznawania kluczowych symptomów psychopatologicznych, kryzysów rozwojowych oraz mechanizmów obronnych u dorosłych, dzieci i młodzieży, co umożliwia precyzyjne określenie granic własnych kompetencji i bezpieczne kierowanie klientów do lekarzy specjalistów.
• Eklektycznego dopasowania technik wsparcia – skuteczne i elastyczne dobieranie oraz stosowanie wyselekcjonowanych technik z głównych nurtów (m.in. CBT, TSR, nurtu systemowego, psychodynamicznego czy humanistycznego) adekwatnie do aktualnych potrzeb, zasobów i sytuacji życiowej klienta.
• Prowadzenia profesjonalnego dialogu i pracy z oporem – zaawansowane posługiwanie się narzędziami komunikacyjnymi (w tym zasadami Dialogu Motywującego, pytaniami cyrkularnymi czy metaforą), sprawna praca z klientem przejawiającym opór oraz opanowanie procedur prowadzenia trudnych rozmów i przekazywania złych wieści.
• Realizacji pierwszej pomocy psychologicznej i interwencji kryzysowej – umiejętność natychmiastowego wdrożenia procedur stabilizacji emocjonalnej oraz algorytmów interwencyjnych w obliczu nagłych kryzysów adaptacyjnych, straty, żałoby oraz ostrych sytuacji stresowych.
• Projektowania i prowadzenia Treningów Umiejętności Społecznych (TUS) – pełne przygotowanie metodologiczne do samodzielnego planowania, ewaluacji i realizowania zajęć grupowych TUS, wspomagających rozwój społeczno-emocjonalny dzieci i młodzieży.
• Wykorzystania metod somatycznych i regulacyjnych – umiejętność praktycznego wdrażania technik oddechowych, uważnościowych (mindfulness), treningów relaksacyjnych oraz elementów perspektywy sensomotorycznej w celu redukcji napięcia psychosomatycznego u podopiecznych.
• Zarządzania procesem pomocowym z zachowaniem etyki zawodowej – umiejętność świadomego budowania podmiotowej relacji, kontraktowania ram współpracy, działania w zespołach interdyscyplinarnych oraz bezwzględnego dbania o etykę, własny dobrostan psychiczny i profilaktykę przeciw wypaleniu zawodowemu.