Data: 18 marca 2026 r.
Godzina: 9:30–15:30
Lokalizacja: Aula, Al. Jerozolimskie 133A, Warszawa
Forma: stacjonarnie + online (formuła hybrydowa)
Zapraszamy na Ogólnopolską Konferencję Naukową „Problematyka kryzysu więzi społecznych i samotności we współczesnym świecie” organizowaną przez Katedrę Psychologii AMH we współpracy z Katedrą Zdrowia Publicznego AMH. Wydarzenie odbywa się w ramach obchodów Tygodnia Mózgu 2026 oraz wpisuje się w Europejski Dzień Mózgu. Konferencja stanowi ważny głos w dyskusji nad kondycją psychiczną człowieka w dobie dynamicznych przemian społecznych.
Podczas spotkania eksperci podejmą refleksję nad zjawiskiem narastającej samotności oraz kryzysu więzi społecznych, analizując ich psychologiczne i społeczne konsekwencje.
Czego dowiesz się podczas konferencji?
- Jakie są przyczyny narastającego poczucia osamotnienia we współczesnym społeczeństwie
- Na czym polega zjawisko „samotności w tłumie”
- Jakie są psychologiczne i społeczne konsekwencje kryzysu więzi
- Jak samotność wiąże się z zaburzeniami nastroju, lękiem oraz chorobami psychosomatycznymi
- Jakie działania profilaktyczne i systemowe mogą wspierać odbudowę relacji społecznych
Dlaczego warto?
Wiedza naukowa i praktyczna
Aktualne badania oraz doświadczenie specjalistów z zakresu psychologii i nauk o zdrowiu.
Współczesna tematyka społeczna
Refleksja nad jednym z kluczowych wyzwań współczesności – kryzysem relacji i jego wpływem na zdrowie psychiczne.
Wymiana doświadczeń i networking
Przestrzeń do dyskusji, zadawania pytań oraz nawiązania kontaktów naukowych i zawodowych.
Forma hybrydowa
Możliwość udziału stacjonarnego lub online – wybierz dogodną dla siebie formę.
Do kogo kierujemy wydarzenie
- psychologów, psychoterapeutów, lekarzy oraz przedstawicieli zawodów medycznych,
- nauczycieli akademickich i studentów kierunków społecznych, medycznych oraz humanistycznych,
- pedagogów, pracowników socjalnych i specjalistów pracujących z rodziną,
- wszystkich zainteresowanych tematyką zdrowia psychicznego i relacji społecznych.
Serdecznie zapraszamy do udziału w wydarzeniu i wspólnej refleksji nad wyzwaniami, jakie współczesne życie społeczne stawia przed zdrowiem psychicznym człowieka.
Prelegenci
Izabela Miracka
Akademia Medyczna Nauk Stosowanych i Holistycznych
Kierownik Katedry Psychologii AMH, psycholog, psychotraumatolog, terapeuta EMDR, pedagog, oligofrenopedagog, prowadzi Gabinet Psychoterapii i Psychotraumatologii.
Tytuł wystąpienia: „Samotność – epidemia XXI wieku” Rosnąca samotność w świetle badań naukowych – skala zjawiska i konsekwencje dla zdrowia psychicznego.
Abstrakt: Wystąpienie poświęcone jest narastającemu zjawisku samotności, które coraz częściej określane jest mianem jednej z najpoważniejszych „epidemii” współczesnego świata. Na podstawie aktualnych badań naukowych zostanie przedstawiona skala problemu w Polsce i Europie oraz jego zróżnicowanie w różnych grupach wiekowych. Omówione zostaną społeczne i psychologiczne uwarunkowania osamotnienia, związane m.in. z przemianami stylu życia, cyfryzacją oraz osłabieniem więzi międzyludzkich. Szczególna uwaga zostanie poświęcona wpływowi długotrwałej samotności na zdrowie psychiczne, w tym zwiększonemu ryzyku depresji, zaburzeń lękowych i obniżonej jakości życia. Wystąpienie wskaże również możliwe kierunki działań profilaktycznych i systemowych, mających na celu przeciwdziałanie temu narastającemu problemowi społecznemu.
dr n. med. Mariusz Bartyzel
Zastępca Dyrektora ds. Lecznictwa Szpitala Nowowiejskiego
Lekarz psychiatra, menedżer ochrony zdrowia, ekspert w zakresie organizacji i zarządzania podmiotami leczniczymi. Absolwent Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Lublinie (1997). Ukończył studia podyplomowe z zakresu zarządzania i marketingu oraz program w Szkole Głównej Handlowej dotyczący przekształceń podmiotów leczniczych. Executive MBA. Od 2023 roku pełni funkcję Zastępcy Dyrektora ds. Lecznictwa w Szpitalu Wojewódzkim Zespołu Publicznych Zakładów Psychiatrycznej Opieki Zdrowotnej w Warszawie. Wcześniej kierował Centrami Zdrowia Psychicznego w Warszawie (Ochota, Praga Północ) oraz Poradnią Zdrowia Psychicznego i Uzależnień. Posiada wieloletnie doświadczenie w zarządzaniu zespołami terapeutycznymi, restrukturyzacji jednostek medycznych. Autor i współautor ponad 20 prac naukowych prezentowanych w kraju i za granicą.
Tytuł wystąpienia: Wpływ izolacji emocjonalnej na stan zdrowia psychicznego
Abstrakt: Izolacja emocjonalna stanowi jedno z najistotniejszych wyzwań zdrowia publicznego XXI wieku. Celem prezentacji jest omówienie mechanizmów psychologicznych i biologicznych leżących u podstaw związku między chroniczną samotnością a pogorszeniem funkcjonowania psychicznego i somatycznego. W części teoretycznej dokonano rozróżnienia między izolacją emocjonalną a izolacją społeczną, wskazując na jakościowy wymiar relacji interpersonalnych jako kluczowy czynnik ochronny. W oparciu o dane empiryczne przedstawiono konsekwencje psychiczne izolacji, obejmujące zwiększone ryzyko depresji, zaburzeń lękowych, zaburzeń snu oraz obniżenie funkcji poznawczych. Omówiono także korelację między przewlekłą samotnością a nasileniem zachowań suicydalnych w populacjach szczególnie wrażliwych. Analiza obejmuje również skutki somatyczne, takie jak wzrost ryzyka chorób sercowo-naczyniowych, udaru mózgu, otępienia oraz przedwczesnej śmierci, z uwzględnieniem roli przewlekłego stresu i dysregulacji osi podwzgórze–przysadka–nadnercza (HPA). W części aplikacyjnej zaprezentowano strategie profilaktyczne i interwencyjne, obejmujące wzmacnianie jakościowych więzi społecznych, psychoterapię, interwencje oparte na uważności, aktywność fizyczną oraz strukturyzację codziennego funkcjonowania. Prezentacja ma charakter edukacyjno-profilaktyczny i podkreśla znaczenie wczesnej identyfikacji izolacji emocjonalnej jako czynnika ryzyka oraz budowania kapitału społecznego jako zasobu ochronnego.
dr hab. n. med. i n. o zdr. Mariusz Jaworski
Warszawski Uniwersytet Medyczny – Zakład Edukacji i Badań w Naukach o Zdrowiu
Psycholog, psychoterapeuta CBT w trakcie certyfikacji, pracownik Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego, prowadzi badania nad psychologicznymi uwarunkowaniami zachowań zdrowotnych oraz projektowaniem interwencji behawioralnych. Jego prace koncentrują się na relacji profesjonalista–pacjent, przestrzeganiu zaleceń terapeutycznej oraz psychospołecznych mechanizmach zmiany stylu życia. Łączy perspektywę medyczną, psychologiczną i dietetyczną w badaniach i dydaktyce akademickiej.
Tytuł wystąpienia: Samotny mózg, nieskuteczna terapia – dlaczego w pojedynkę trudno zmienić nawyki
Abstrakt: Współczesna medycyna i promocja zdrowia opierają się na założeniu, że wiedza prowadzi do zmiany zachowania. W praktyce klinicznej obserwujemy jednak trwały rozdźwięk między zaleceniami a ich realizacją. Wystąpienie przedstawia samotność nie tylko jako doświadczenie emocjonalne, lecz jako stan regulacyjny mózgu wpływający na podejmowanie decyzji, motywację oraz zdolność wdrażania zaleceń zdrowotnych. Brak bezpiecznej relacji interpersonalnej sprzyja dominacji krótkoterminowej regulacji napięcia nad długoterminowymi celami zdrowotnymi, co obniża skuteczność interwencji edukacyjnych i terapeutycznych. Na podstawie badań z zakresu psychologii zdrowia i interwencji behawioralnych omówione zostanie, w jaki sposób poczucie samotności kształtuje proces zmiany zachowania. Wykład proponuje relacyjny model, w którym skuteczność oddziaływań zależy nie tylko od metody, lecz także od jakości kontaktu interpersonalnego.
dr Klaudia Rosińska
Akademia Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu
Medioznawca, pedagog, teolog. Absolwentka Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego oraz Akademii Pedagogiki Specjalnej, odbyła także półroczny staż badawczy w Uniwersytecie w Toronto. Laureatka stypendium Ministra Edukacji i Nauki dla wybitnych młodych naukowców w dyscyplinie nauki o komunikacji społecznej i mediach. Adiunkt w Akademii Kultury Społecznej i Medialnej. Członkini Polskiego Towarzystwa Komunikacji Społecznej oraz Polskiego Towarzystwa Bezpieczeństwa Narodowego. Autorka książek na temat dezinformacji, zwłaszcza publikacji „Fake news. Geneza, istota, przeciwdziałanie” oraz artykułów naukowych na temat psychologicznej podatności na dezinformację. Od 2022 do 2024 roku ekspert ds. przeciwdziałania dezinformacji w NASK Państwowym Instytucie Badawczym oraz analityk w Centrum Badań nad Bezpieczeństwem w Akademii Sztuki Wojennej. Współautorka audycji „News albo fake news? Oto jest pytanie!” w programie Trzecim Polskiego Radia. Jej zainteresowania analityczne oraz badawcze koncentrują się wokół następujących obszarów: analiza jakościowa przekazów medialnych, techniki manipulacji w mediach, rosyjskie i chińskie operacje wpływu, podatność na dezinformację w wymiarze indywidualnym i społecznym, budowanie kompetencji krytycznego myślenia w społeczeństwie obywatelskim, wpływ rozwoju technologicznego na rozwój poznawczy człowieka i przemiany społeczne, zwłaszcza rozwój złośliwej AI.
Tytuł wystąpienia: Dezinformacja, sykofancja, algorytmy i iluzja relacji – psychologiczne konsekwencje technologicznego zapośredniczenia więzi społecznych
Abstrakt: Wystąpienie stanowi próbę konceptualizacji zależności między rozwojem technologii cyfrowych a kryzysem więzi społecznych i narastającym poczuciem samotności. Punktem wyjścia jest analiza mechanizmów podatności poznawczej na dezinformację (heurystyki, błędy poznawcze, efekt iluzorycznej prawdy), a następnie rozszerzenie perspektywy o kontekst operacji psychologicznych realizowanych za pośrednictwem mediów społecznościowych, gier oraz algorytmicznej personalizacji treści. Szczególna uwaga zostanie poświęcona zjawisku wykorzystania sztucznej inteligencji do „psychologizowania” relacji oraz tzw. sykofancji chatbotów, które poprzez wzmacnianie przekonań użytkownika mogą sprzyjać radykalizacji postaw i zamknięciu poznawczemu. Wystąpienie ma charakter mapy problemowej pokazującej, w jaki sposób sfera technologiczna przenika sferę psychologiczną, wpływając na zdolność jednostki do budowania relacji, regulacji emocji i uczestnictwa w dialogu społecznym.
dr Aleksandra Chrzustek
Akademia Medyczna Nauk Stosowanych i Holistycznych
Pedagog, psycholog, doradca zawodowy, trener umiejętności miękkich. Prezes Fundacji Wspierania Rozwoju i Kształcenia Educare, współzałożycielka poradni psychologicznej Centrum Psychorozwoju, ekspertka ds. wsparcia psychologiczno – pedagogicznego Instytutu Badań Edukacyjnych. Zajmuje się pracą warsztatową i terapeutyczną z dziećmi, młodzieżą i ich rodzicami. Do jej zainteresowań naukowych zalicza się psychologię pozytywną, social media, a także sposoby motywacji i pracy z dziećmi i młodzieżą.
Tytuł wystąpienia: Samotni w sieci – trudności w nawiązywaniu relacji u dzieci i młodzieży
Abstrakt: Istotnym problemem badawczym współczesnej psychologii i pedagogiki jest zjawisko trudności w nawiązywaniu relacji wśród dzieci i młodzieży jednocześnie przy intensywnym korzystaniu z technologii cyfrowych. Celem wystąpienia jest analiza mechanizmów psychologicznych i społecznych sprzyjających poczuciu osamotnienia biorąc uwagę takie czynniki jak: deficyty kompetencji społecznych, obniżoną zdolność do komunikacji bezpośredniej, presję autoprezentacyjną oraz doświadczenia cyberprzemocy. Omówione zostaną także konsekwencje nadmiernej ekspozycji na media społecznościowe, w tym wzrost poziomu lęku społecznego i obniżenie dobrostanu psychicznego. Podczas wystąpienia przedstawione zostaną działania profilaktyczne i edukacyjne wspierające rozwój umiejętności interpersonalnych oraz równowagę między aktywnością online i offline.
dr Marcin Lerka
Akademia Nauk Stosowanych im. J. Gołuchowskiego
Wicedyrektor w ZS nr 32 im. K. K. Baczyńskiego w Warszawie, pedagog specjalizujący się w pedagogice specjalnej, naukowo związany z Akademią Nauk Stosowanych im. J. Gołuchowskiego oraz Wyższą Szkołą Nauk Pedagogicznych w Warszawie, członek Dzielnicowego Centrum Integracji Dzielnicy Wola m.st. Warszawa.
Tytuł wystąpienia:
Czy szkoła buduje więzi międzyludzkie, czy raczej je osłabia? Rola edukacji w kształtowaniu relacji młodych ludzi.
Abstrakt: Szkoła jest jednym z najważniejszych środowisk społecznych w życiu młodego człowieka, dlatego odgrywa istotną rolę w kształtowaniu relacji międzyludzkich. Z jednej strony sprzyja budowaniu więzi poprzez wspólne doświadczenia, współpracę w grupach, udział w projektach czy wydarzeniach szkolnych. Z drugiej jednak może osłabiać relacje przez nadmierną rywalizację, presję ocen, konflikty oraz zjawisko wykluczenia. Celem niniejszego wystąpienia jest analiza, w jakim stopniu szkoła wspiera rozwój pozytywnych więzi społecznych, a w jakim może je utrudniać. Rozważenie obu perspektyw pozwala lepiej zrozumieć rolę edukacji w społecznym i emocjonalnym rozwoju młodych ludzi.
dr Agnieszka Piechowicz
Akademia Pedagogiki Specjalnej im. Marii Grzegorzewskiej w Warszawie
Doktor nauk społecznych w dziedzinie pedagogiki, wykładowca akademicki, nauczyciel wychowania przedszkolnego i terapeuta pedagogiczny. Prywatnie żona, mama, autorka artykułów naukowych oraz autobiograficznej książki „Nazywam się Aida. O macierzyństwie w cieniu choroby psychicznej”.
Tytuł wystąpienia: Między ekspercką wiedzą a brakiem realnego wsparcia: współczesne wyzwania macierzyństwa
Abstrakt: Macierzyństwo od lat pozostaje przedmiotem licznych debat i analiz naukowych. Współczesny kontekst społeczno-kulturowy przynosi jednak nowe wyzwania, związane z tzw. profesjonalizacją macierzyństwa. Zjawisko to polega na zastępowaniu wsparcia osób najbliższych przez poradniki, fora internetowe oraz specjalistów z różnych dziedzin. Paradoksalnie, nadmiar eksperckiej wiedzy i sprzecznych rekomendacji może prowadzić do narastającego poczucia zagubienia w roli matki oraz doświadczenia braku realnego, emocjonalnego wsparcia. Wystąpienie opiera się na analizie aktualnych badań naukowych oraz na autoetnograficznej refleksji autorki, która została matką w czasie pandemii COVID-19. Narodziny dziecka w warunkach izolacji społecznej i ograniczonych kontaktów interpersonalnych stanowiły kontekst sprzyjający osamotnieniu oraz wystąpieniu objawów depresji poporodowej. Proponowana perspektywa łączy wymiar badawczy z analizą indywidualnego doświadczenia, ukazując napięcie między profesjonalizacją macierzyństwa a potrzebą bliskiego, wspólnotowego wsparcia.
dr hab. n. o zdr. Izabela Wróblewska
Akademia Nauk Stosowanych Angelusa Silesiusa, Instytut Zdrowia, Wałbrzych
Collegium Witelona Uczelnia Państwowa, Wydział Nauk o Zdrowiu i Kulturze Fizycznej, Legnica
Pielęgniarka z 37 letnim stażem pracy, ukończone studia podyplomowe pt.: „Geriatria z elementami opieki długoterminowej i medycyny paliatywnej” w UM w Poznaniu oraz specjalizacje w dziedzinie pielęgniarstwa geriatrycznego, w opiece długoterminowej oraz paliatywnej. Od 2005r. zatrudniona w uczelniach wyższych i UTW, członek Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej. Dorobek naukowy składa się z ponad 220 pełnotekstowych publikacji naukowych.
Tytuł wystąpienia: Samotność jako czynnik sprzyjający zaburzeniom depresyjnym u osób w podeszłym wieku
Abstrakt: Współcześnie coraz większy odsetek wszystkich społeczeństw na świecie stanowią osoby w wieku powyżej 65 lat, co oznacza, że ich wszelkie problemy zdrowotne, społeczne i duchowe znajdują się centrum zainteresowania przedstawicieli rożnych profesji, w tym zawodów medycznych. Starość, która jest naturalnym i nieuniknionym etapem życia człowieka, zazwyczaj kojarzy się (szczególnie ludziom młodym), jako okres związany głównie z samotnością, bólem, chorobami i uzależnieniem od opieki innych osób. Takie społeczne postrzeganie seniorów może skutkować pojawieniem się u nich obniżonego nastroju, a w konsekwencji depresji. Tymczasem starzenie się i starość mogą mieć pozytywny przebieg, o ile zapewni się ludziom w podeszłym wieku odpowiednie warunki, w tym rozbuduje się tak zwaną sieć znajomych, co skutecznie przeciwdziała wykluczeniu z aktywności tej grupy osób. Dodatkowo odpowiednia i holistyczna opieka spowoduje, że seniorzy będą mogli dłużej pozostać w swoim środowisku domowym, w otoczeniu bliskich, co wyraźnie wpływa na wydłużenie ich życia i poprawia jego jakość.
dr n. o zdr. Małgorzata Dziechciaż
Państwowa Akademia Nauk Stosowanych im. ks. Bronisława Markiewicza w Jarosławiu,
Wydział Ochrony Zdrowia
Doktor nauk o zdrowiu, magister pielęgniarstwa, Prodziekan Wydziału Ochrony Zdrowia Państwowej Akademii Nauk Stosowanych im. ks. Bronisława Markiewicza w Jarosławiu, Przewodnicząca Oddziału Podkarpackiego Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego, autorka publikacji z zakresu starzenia się i starości.
Tytuł wystąpienia: Występowanie depresji wśród starszych pensjonariuszy Domów Pomocy
Abstrakt: Celem pracy jest określenie występowania depresji wśród starszych pensjonariuszy Domów Pomocy oraz określenie czynników determinujących to występowanie. Materiał i metoda: Grupę badaną tworzyło 102 pensjonariuszy Domów Pomocy Seniora zapewniających całodobową opiekę osobom w podeszłym wieku. Badania przeprowadzono techniką wywiadu bezpośredniego zastosowano narzędzia badawcze tj.: Geriatryczna Skala Oceny Depresji (GDS), Skala Podstawowych Czynności Życia Codziennego (ADL), Autorski Kwestionariusz Wywiadu. Wyniki badań: Najwięcej respondentów w ocenie skalą GDS uzyskało wynik świadczący o łagodnej depresji (42) u 20 stwierdzono depresję ciężką zaś u 40 prawidłowy stan emocjonalny. Analizy statystyczne nie wykazały związku pomiędzy występowaniem depresji a wiekiem, płcią i wykształceniem badanych osób. Wykazano natomiast, że istotnymi determinantami wpływającymi na występowanie depresji były: niepozostawanie w związku małżeńskim, brak kontaktów z rodziną, występowanie innych chorób, zażywanie większej ilości leków oraz niesprawność funkcjonalna. Wnioski: Depresja występowała u ponad połowy badanych osób przebywających w Domach Pomocy Seniora. Czynnikami wpływającymi na występowanie depresji u badanych osób przebywających w Domach Pomocy Seniora były: niesprawność funkcjonalna, brak utrzymywania kontaktu z bliskimi osobami i rodziną, wielochorobowość, zażywanie większej ilości leków oraz niepozostawanie w związku małżeńskim. Wiek, płeć oraz poziom wykształcenia nie wpływały istotnie na występowanie depresji badanych osób przebywających w Domu Pomocy Seniora.
dr n. o zdr. Jarosław Chmielewski
Kierownik Katedry Zdrowia Publicznego
Ukończył studia magisterskie na kierunku pedagogika oraz zdrowie publiczne. Posiada specjalizacje mające zastosowanie w ochronie zdrowia w dziedzinie zdrowia publicznego oraz zdrowia środowiskowego. Absolwent 9 kierunków studiów podyplomowych, w tym: organizacja i zarządzanie w ochronie zdrowia, audyt wewnętrzny i kontrola wewnętrzna, zarządzanie zasobami ludzkimi, bezpieczeństwo i ochrona człowieka w środowisku, dietetyka i psychologia zdrowia, psychologia pracy. W latach 2016-2019 członek Rady Programowej Centrum Edukacyjnego CIOP-PIB w Warszawie. W latach 2017-2020 Dyrektor Wydziału Zdrowia Mazowieckiego Urzędu Wojewódzkiego. W latach 2021-2024 r. członek Rady Naukowej Instytutu Medycyny Wsi w Lublinie. Od 2025 r. członek Rady Społecznej Mazowieckiego Oddziału NFZ. Członek Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Medycyny Środowiskowej. Dorobek naukowy składa się z ponad 200 pełnotekstowych publikacji naukowych w czasopismach z listy MNSiW oraz listy filadelfijskiej. W dorobku naukowym posiada również redakcję 22 monografii naukowych. Za działalność naukową i zawodową w 2020 r. został wyróżniony przez Ministra Zdrowia honorową odznaką „Za Zasługi dla Ochrony Zdrowia”, zaś w 2021 r. został odznaczony przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej „Złotym Medalem za Długoletnią Służbę”.
Tytuł wystąpienia: Seniorzy w systemie ochrony zdrowia z perspektywy Rzecznika Praw Pacjenta
Abstrakt: Seniorzy stanowi jedną z kluczowych grup pacjentów w działaniach Rzecznika Praw Pacjenta. W związku z wiekiem, stanem zdrowia oraz specyficznymi potrzebami seniorzy wymagają kompleksowej ochrony medycznej. Prawa pacjenta (seniora) są zbiorem uprawnień zagwarantowanych przez ustawodawcę oraz akty wykonawcze, które mają na celu ochronę godności, autonomii, bezpieczeństwa oraz zapewnienie równoprawnego i godnego dostępu do świadczeń zdrowotnych. W praktyce oznacza to, że seniorzy, podobnie jak inni pacjenci, mają prawo do świadczeń adekwatnych do ich stanu zdrowia, informacji o stanie zdrowia, świadomej zgody na leczenie, ochrony tajemnicy medycznej czy dostępu do dokumentacji medycznej. Jednakże, ze względu na uwarunkowania związane z wiekiem, w przypadku osób starszych bardzo istotna staje się również problematyka przeciwdziałania dyskryminacji, optymalizacja komunikacji lekarz-pacjent, wsparcie rodzinne oraz edukacyjne, a także rozpoznanie szczególnych zagrożeń, takich jak ryzyko przemocy czy zaniedbywania. Zrozumienie zakresu oraz praktycznej realizacji praw pacjenta seniora jest kluczowe nie tylko z punktu widzenia indywidualnych seniorów, ale również dla profesjonalistów medycznych, opiekunów oraz instytucji prowadzących politykę senioralną. W wystąpieniu przedstawione zostaną najważniejsze aspekty praw pacjenta (seniora), omawiając zarówno obowiązujące regulacje, jak i praktyczne implikacje ich stosowania w warunkach polskiego systemu ochrony zdrowia.
dr Dorota Szymborska
Doktor nauk humanistycznych w zakresie etyki, absolwentka filozofii (specjalizacja: atomizm logiczny oraz socjologii (stosowane nauki społeczne) na Uniwersytecie Warszawskim. Adiunkta w Uniwersytecie WSB Merito, wykładowczyni i dwukrotna mówczyni TEDx, zaangażowana w propagowanie wysokich standardów etycznych w badaniach i biznesowych zastosowaniach sztucznej inteligencji. Naukowo zajmuje się wykorzystaniem systemów agentowych w zarządzaniu jak również prowadzi badania dotyczące wykorzystania AI w edukacji i biznesie. Jest liderka grupy AI, prawo i demokracja w GRAI – Grupie Roboczej ds. Sztucznej Inteligencji przy Ministerstwie Cyfryzacji. TOP 10 Women in Data Science w Polsce, wyróżniona w globalnym raporcie Strong Women in IT.
Tytuł wystąpienia: Sztuczna inteligencja jako lekarstwo na samotność? Etyczne granice cyfrowych relacji
Abstrakt: W obliczu narastającego kryzysu więzi społecznych, systemy generatywnej sztucznej inteligencji coraz częściej pełnią funkcję cyfrowych powierników i towarzyszy. Wystąpienie poświęcone jest analizie etycznej tego zjawiska: stawiam w nim pytanie, czy AI może stanowić realne wsparcie w walce z osamotnieniem, czy jest jedynie technologicznym surogatem pogłębiającym izolację. Podczas prezentacji przyjrzę się wyzwaniom związanym z antropomorfizacją algorytmów oraz ryzykiem tworzenia jednostronnych relacji parasocjalnych, które dają iluzję bliskości bez konieczności podejmowania trudu autentycznego kontaktu. Omówię granice, za którymi cyfrowe „wsparcie” zaczyna zagrażać kondycji psychicznej użytkowników i osłabiać motywację do odbudowy więzi w świecie fizycznym. Celem wystąpienia jest próba odpowiedzi na pytanie, czy projektując AI, budujemy mosty do drugiego człowieka, czy niechcący legitymizujemy ucieczkę w bezpieczną, algorytmiczną samotność.
dr n. med. i n. o zdrowiu Oskar Wróblewski
Akademia Medyczna Nauk Stosowanych i Holistycznych
Psycholog, prawnik, ekonomista, zajmuje się zastosowaniami technologii w obszarze zdrowia psychicznego oraz projektowaniem interwencji cyfrowych. W pracy łączy perspektywę kliniczną i badawczą z praktyką wdrożeniową. Twórca aplikacji PSYCORE, narzędzia AI do rozpoznawania napięcia emocjonalnego i wspierania użytkownika poprzez mikrointerwencje.
Tytuł wystąpienia: MIĘDZY SŁOWAMI: Czy AI pomoże wykryć kryzys, zanim go zauważymy?
Abstrakt: Wystąpienie dotyczy możliwości wykorzystania sztucznej inteligencji jako narzędzia wspierającego człowieka w kryzysie więzi – rozumianym jako utrata poczucia bezpieczeństwa relacyjnego, narastająca samotność, eskalacja konfliktów lub przeciążenie emocjonalne w bliskich relacjach. Przedstawione zostaną współczesne rozwiązania AI umożliwiające wczesne rozpoznawanie sygnałów pogorszenia funkcjonowania oraz wdrażanie krótkich, ustrukturyzowanych mikrointerwencji psychologicznych. Omówione zostaną praktyczne scenariusze wsparcia, narzędzi oraz zagrożeń.
mgr Marcin Szpak
Członek Zarządu, Dyrektor Generalny Grupy SET Sp. z o.o.
CEO, trener i coach PCC ICF, który w centrum swoich działań stawia mądry i stabilny rozwój. Jako ekspert w dziedzinie projektowania procesów szkoleniowych i certyfikowany coach ICF (PCC), pomaga organizacjom budować struktury oparte na autentycznych relacjach i praktycznej wiedzy. Jego portfolio obejmuje współpracę z najbardziej rozpoznawalnymi markami w Polsce i na świecie (m.in. PKO BP, Ergo Hestia, Toyota Bank, Decathlon, DHL, Play). W codziennej pracy z sukcesem łączy zarządzanie firmą szkoleniową z bezpośrednią pracą warsztatową. Jego celem jest tworzenie rozwiązań, które mają realne znaczenie nie tylko dla uczestników jego szkoleń, ale również dla klientów, których oni sami obsługują.
Tytuł wystąpienia: SZTUCZNA inteligencja i PRAWDZIWY spokój: Rola AI i człowieka w budowaniu odporności psychicznej.
Abstrakt: Żyjemy w czasach, w których łatwiej o nowy model iPhone’a niż o chwilę prawdziwego spokoju. Samotność w tłumie przestała być metaforą, a stała się naszą nową codziennością, osłabiając więzi, które kiedyś dawały nam oparcie. Czy w tym cyfrowym chaosie sztuczna inteligencja może być naszym sojusznikiem w budowaniu odporności psychicznej? A może to tylko kolejna proteza, która ma nam zastąpić drugiego człowieka? W trakcie wystąpienia przyjrzymy się, jak algorytmy próbują zmniejszać nasz stres i czy cyfrowy asystent w telefonie faktycznie może nauczyć nas rezyliencji. Zastanowimy się jednak nad tym, gdzie kończą się możliwości procesora, a zaczyna unikalna przestrzeń ludzkiego spotkania. Bo choć AI potrafi perfekcyjnie przeanalizować nasz nastrój, to wciąż nie potrafi nas po prostu… usłyszeć. To prezentacja o szukaniu balansu między technologią a empatią i o tym, że prawdziwy spokój to nie brak powiadomień, ale umiejętność powrotu do siebie z pomocą maszyny lub, co ważniejsze, drugiego człowieka.
mgr Patryk Halajczak
Przewodniczący Warszawskiego Oddziału Terenowego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego
Psycholog oraz psychoterapeuta poznawczo-behawioralnym w trakcie szkolenia (CBT). Członek Polskiego Towarzystwa Psychiatrycznego oraz Polskiego Towarzystwa Seksuologicznego. Posiada doświadczenie w pracy z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi. Swoje kompetencje zawodowe rozwijał w różnorodnych środowiskach – od instytucji opiekuńczych i edukacyjnych, przez placówki ochrony zdrowia, po instytucje wsparcia społecznego oraz wymiaru sprawiedliwości. Pracował m.in. w szpitalu, poradniach zdrowia psychicznego i psychologiczno-pedagogicznych, placówkach oświatowych i domu dziecka, ośrodku leczenia uzależnień oraz w Powiatowym Centrum Pomocy Rodzinie. Posiada również doświadczenie jako biegły sądowy przy Instytucie Naukowo-Badawczym oraz jako orzecznik w Powiatowym Zespole ds. Orzekania o Niepełnosprawności. Jest współinicjatorem projektu Aliansu Przeciw Depresji w powiecie piaseczyńskim, realizowanego w ramach programu EAAD-Best oraz Europejskich Ram Działania WHO w zakresie zdrowia psychicznego na lata 2021–2025. Jest także pomysłodawcą i inicjatorem pierwszej w Polsce Społecznej Gminnej Rady ds. Zdrowia Psychicznego i Edukacji w Górze Kalwarii. Od lat angażuje się społecznie – działał jako wolontariusz w hospicjum domowym, założył i prowadził świetlicę środowiskową dla dzieci i młodzieży w Poznaniu oraz brał udział w międzynarodowych projektach pomocowych na rzecz dzieci i młodzieży m.in. w Autonomii Palestyńskiej, Rumunii i Ukrainie. Zaangażowany na rzecz rozwoju psychologii edukacyjnej.
Tytuł wystąpienia: Psycholog wobec epidemii samotności – nowe obowiązki i nowe możliwości w świetle ustawy o zawodzie psychologa.
Abstrakt: Wystąpienie poświęcone będzie roli psychologa w kontekście narastającej epidemii samotności oraz zmian wynikających z wejścia w życie ustawy o zawodzie psychologa. Nowe ramy prawne wyznaczają nie tylko standardy odpowiedzialności zawodowej, ale także otwierają przestrzeń do systemowych działań na rzecz zdrowia psychicznego i odbudowy więzi społecznych – w edukacji, ochronie zdrowia i środowisku lokalnym.
mgr Dorota Trecek
Członek Zarządu Głównego i Zarządu Warszawskiego Polskiego Towarzystwa Psychologicznego
Psycholożka, psychoterapeuta, Absolwentka Wydziału Psychologii oraz studiów podyplomowych z psychotraumatologii Uniwersytetu Humanistycznospołecznego SWPS w Warszawie. Ukończyła szkolenie psychoterapeutyczne w Profesjonalnej Szkole Psychoterapii Instytutu Psychologii Zdrowia, a także Szkołę Trenerów “Trop”; rekomendowaną przez Polskie Towarzystwo Psychologiczne. Posiada doświadczenie w realizacji projektów w obszarze pomocy społecznej. Przez wiele lat była członkiem Zespołu Interdyscyplinarnego ds. Przeciwdziałania Przemocy w Rodzinie dzielnicy Praga-Południe m.st. Warszawy. Jest współautorką podręcznika “Vivite Fortes. Program aktywizacji społecznej młodych osób niepełnosprawnych ruchowo”; pod red. Marka Jarosa. W ramach Trójkonferencji „Ciało w psychoterapii” (2024) wystąpiła jako współprelegentka z prezentacją „Ciało starzejące się”, na temat psychoterapii osób starszych. Pracuje w Poradni Zdrowia Psychicznego w Warszawie oraz w gabinecie prywatnym.
Tytuł wystąpienia: Od samotności do wspólnoty – czy nowy model regulacji zawodu psychologa może przeciwdziałać kryzysowi więzi społecznych?
Abstrakt: Wystąpienie podejmuje pytanie, czy regulacja zawodu psychologa może stać się narzędziem wzmacniania jakości relacji społecznych. W perspektywie klinicznej i systemowej omówione zostaną możliwości budowania profesjonalnych standardów pracy, które sprzyjają odbudowie zaufania, wspólnotowości i odpowiedzialności społecznej w obliczu kryzysu więzi.